Het 70e boek van Ina van der Beek
19-03-2026
Voor veel auteurs is het verschijnen van een eerste boek een bijzonder moment. Ook voor Ina van der Beek betekende het debuut een droom die werkelijkheid werd.
“Mijn eerste boek was een droom die uitkwam. Mijn eigen schrijfsel nu als een boek in mijn handen. Een wauw-gevoel.” Dat gevoel is in de loop der jaren niet verdwenen. “Nog steeds is het een heerlijk moment om een doos met nieuwe boeken open te maken en het boek voor het eerst te zien en vast te houden.”
Inmiddels heeft zij een indrukwekkend oeuvre opgebouwd. Haar schrijfproces is door de jaren heen in de basis gelijk gebleven, al heeft de ervaring haar werkwijze verder verfijnd. “Een roman begint altijd met een vaag plan, iets in grote lijnen voor het verhaal, maar al schrijvend wordt het steeds duidelijker voor mezelf wat er moet gebeuren. Eigenlijk kijk ik in mijn hoofd naar de hoofdpersonen en schrijf ik op wat ik zie en hoor.”
Een bijzonder hoofdstuk in haar carrière is het schrijven onder het pseudoniem Eva de Wit. “Het was ook heel leuk om als Eva de Wit te schrijven, spannend dat niemand wist dat ik het was. Vooral spannend als iemand in mijn boekenkast die boeken zag staan en daar iets over opmerkte. Gelukkig altijd positief. Dan wist ik zeker dat het echt gemeend was.”
In haar werk komen uiteenlopende thema’s aan bod. Zo schreef zij meerdere boeken die zich afspelen in of vlak na de Tweede Wereldoorlog, maar haar oeuvre is breder van opzet. “Ik heb een heel aantal boeken geschreven die in of net na WO II spelen, maar verder heel afwisselende thema’s. In een paar van mijn romans is de hoofdpersoon een man (‘Alles draait om Henk’, ‘Sprookjes bestaan wel’, ‘Mijn vader en ik’), in de andere zijn dat vrouwen.”
De band met haar personages speelt een belangrijke rol tijdens het schrijven. “Ik ga altijd houden van een of meer personen, het voelt echt als afscheid als ik het laatste hoofdstuk heb geschreven. Zeker bij romans die een vervolg hebben, raak ik aan de mensen gehecht. Ze worden een beetje familie van me. Moeilijk om ze los te laten.”
Ook na meer dan 70 boeken blijft de inspiratie stromen. “Ja, er borrelen altijd weer nieuwe ideeën op, zowel voor de romans als voor de kinderboekenserie die ik schrijf. Ook voor Bijbelse dagboekjes of cadeauboeken heb ik nog wel ideeën.”
Het contact met lezers ervaart zij als waardevol en bijzonder. “Ik merk dat mensen vooral reageren op een roman als ze situaties herkennen. Dan spreekt het aan en krijg ik regelmatig mails van een lezer. Dat zijn vaak mooie en ontroerende berichten. Ik beantwoord die mails altijd met aandacht.” Soms denken lezers personen uit haar boeken te herkennen, maar dat is volgens haar niet het geval. “Alle personen zijn fictief. Wel gebruik ik soms namen van mensen die ik ken, dat vindt iedereen wel leuk.”
Binnenkort verschijnt haar nieuwe roman ‘Leven met een leugen’. Zoals vaker ontstond het verhaal vanuit een eenvoudige, maar intrigerende gedachte. “Ook deze roman ontstond na een eerste gedachte van: stel je voor dat… Stel je voor dat je van leven zou ruilen met iemand anders. En waarom zou je dat willen? En hoe lang houd je dat vol… Daarna komt er vanzelf een heel verhaal in mijn hoofd. Te veel voor één boek, daarom verschijnt in november het vervolg.”
